Zesde Wijk

Een waterpassage door tijd:

Alles wat je hier ziet, van de wegen en gebouwen van Veenhuizen tot de keurige akkerlanden eromheen, was ooit niets meer dan een natte woeste veengrond. Dit drassige, moeilijk begaanbare gebied is door hard werk veranderd in dit leefbare gebied. Het enige bewijs dat is overgebleven van deze zware strijd tegen het veen is de watergang waar je nu naast staat.

In 1823 werden bedelaars uit de grote steden onvrijwillig naar het woeste veengebied van Veenhuizen gestuurd om het veen te veranderen in vruchtbare landbouwgronden. Dit initiatief werd geleid door de Maatschappij van Weldadigheid, een maatschappij die zich bezighield met de heropvoeding van bedelaars.

De eerste taak die de voormalige bedelaars kregen was het ontwateren van het veen. Hiervoor groeven ze zes watergangen loodrecht op de voormalige Kolonievaart. Deze zes watergangen lagen ongeveer op 750 meter afstand van elkaar en werden ‘wijken’ genoemd. Via deze wijken kon het water uit de drassige veengrond wegspoelen en kwam het land beschikbaar voor bebouwing en landbouw.

De meeste van deze zes wijken zijn tegenwoordig compleet of gedeeltelijk gedempt. Nadat het land ontwaterd was, werden de wijken nog gebruikt voor het transport van en naar de landbouwgrond. Maar op den duur werden de wijken niet meer gebruikt en zelfs als hinderlijk ervaren.

Van de zes wijken is vooral de zesde wijk nog goed bewaard gebleven. Een herinnering aan het harde werk van bedelaars voor het begaanbaar maken van het veengebied in en rond Veenhuizen.