Zowel in het Fochteloërveen als de Onlanden is hij te vinden, de heikikker. De kans dat je hem tegenkomt, is echter klein. De heikikker is namelijk erg schuw en met zijn bruine kleur lijkt hij veel op de Bruine kikker. Maar in maart, als de paartijd begint, komen de heikikkers massaal tevoorschijn. Dan kleuren de mannetjes tijdelijk blauw en roepen ze tegelijk om een vrouwtje te lokken, als een waar kikkerkoor.
Als de heikikker ergens voorkomt, is dat een indicatie voor een nat ge…
Zowel in het Fochteloërveen als de Onlanden is hij te vinden, de heikikker. De kans dat je hem tegenkomt, is echter klein. De heikikker is namelijk erg schuw en met zijn bruine kleur lijkt hij veel op de Bruine kikker. Maar in maart, als de paartijd begint, komen de heikikkers massaal tevoorschijn. Dan kleuren de mannetjes tijdelijk blauw en roepen ze tegelijk om een vrouwtje te lokken, als een waar kikkerkoor.
Als de heikikker ergens voorkomt, is dat een indicatie voor een nat gebied, zoals moeras- en hoogveennatuur. Om in zulke gebieden te leven, moet je goed aangepast zijn aan een zure, vochtige omgeving. Voor veel kikkers is het lastig om bijvoorbeeld hun eieren uit te laten komen in het zuurdere en voedselarme water van het hoogveen, maar voor de heikikker is dat geen probleem. Je vindt de heikikker dan ook op plekken waar de Bruine en Groene kikker minder goed kunnen overleven.
Wil je de heikikker zelf spotten, dan is de timing cruciaal en het vraagt om een beetje geluk. Zodra het wat warmer wordt in maart, moet je naar de plekken gaan waar ze voorkomen. In het Fochteloërveen zijn ze langs de wandelpaden al goed te horen. Als je loopt, verstoor je ze, dus blijf een tijdje stilstaan of zitten en wacht tot het kikkerkoor begint. Heb je een verrekijker? Kijk dan of je de blauwe mannetjes aan de hand van hun geluid kunt opsporen in het water.
Jacob de Bruin, boswachter bij Natuurmonumenen in het Fochteloërveen: “Als je al die honderden kikkers om je heen hoort roepen, is dat een heel bijzondere ervaring.”