Hankenboo

De grens tussen Nederland en Duitsland zoals wij die tegenwoordig kennen werd pas in 1824 in een verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Hannover definitief vastgelegd. Daarmee kwamen een aantal booën van de Schoonebeeker boeren in Hannovers gebied te liggen, waaronder de boo van de familie Hanken. In een rapport van 1682 werd vermeld dat aan Johan Hanneken uit Schoonebeek was gegund om een veeschuur op het Münsterse gebied te bouwen tegen een vergoeding van 2,25 Rijksdaalder per jaar. Hij moest het gebouw afbreken, zodra er door de ingezetenen van Groot en Klein-Hesepe en Rühle om werd gevraagd. In 1654 was Roelof Poppen eigenaar van ‘Een Boe op de Regtetwist, met de Munsterschen 2.000-0-0’.

Vanwege haar ligging in het Twister gebied was de Hanken-boo in 1760 betrokken in een felle strijd tussen de boeren van Scheerhorn en Bathorn tegen de eigenaren van de Schoonebeeker booën. Op de zomer van 1760 trok een groep van 70 boeren uit het Münsterse gebied, opgehitst door de boerschulte van Scheerhorn, met vorken en spaden naar de booën van Schoonebeek. Uit diverse booën werd het hooi gehaald, verkocht of vermengd met mest. De booën en bijbehorende schuren van Hanneken, Jan Holties, Jan Poppen, Pieter Wilms en Geert Mages werden opengebroken. In september 1760 werden 19 runderen van Jan Hammink Hanken, Jan Unie en Berent Unie in beslag genomen, die onterecht in de Omkemaat zouden hebben gegraasd.

De Hankenboo speelde een rol bij het bepalen van de grensbepaling tussen Nederland en Hannover in 1765. De eerste grenssteen kwam ten zuiden van de Hankenboo aan de Zuiderstrang te liggen en de tweede steen in de Hankenboo. Bij de heropende grensonderhandelingen van 1777 werd de grenslijn getrokken tussen de Hankenboo en de Hekmansboo en ter verduidelijking zou een grup worden gegraven. De Hankenboo kwam op het terrein van de Republiek te liggen. Maar bij de grensdeling van 1788 kwam de Hankenboo op Münsters grondgebied terecht. In 1792 was eigenaar Jan Hanneken klaar met de ruzies en verzocht aan Drost en Gedeputeerden van Drenthe of hij zijn Hankenboo naar de marke van Schoonebeek mocht verplaatsen. In 1793 werd er door de markegenoten van Schoonebeek een financiële vergoeding getroffen met de bezitters van de booën in het Münsterse gebied. Iedere boobezitter kreeg voor een volle waar waardeel een vergoeding van ƒ 2.200. Maar het liep blijkbaar anders met de Hankenboo, want die was er in zomer van 1818 nog. Maar in 1819 was de boo niet meer aanwezig. Bij het grenstraktaat van 1824 werd het verlies van de Hankenboo, die in het Münsterse gebied kwam te liggen, gecompenseerd door de Hekmansboo binnen Nederlands gebied te brengen. Lubbert Hanken kocht ter compensatie van het verlies van zijn boo in 1826 de boo van Jan Eisen en Aaltien Scholten die in het westelijke deel van het booëngebied lag.

Hij verkocht in december 1826 de landerijen van de voormalige Hankenboo – voor zover die op Nederlands grondgebied lagen – aan Frederik Karperin, Harbert Harberts c.s. en Harm Hendrik Wolken. De kopers verdeelden het in een oostelijke helft, middelste en westelijke kwart. De middelste en westelijke kwarten werden opgedeeld in acht naast elkaar gelegen smalle stroken grond. Dit gebied werd in de volksmond ‘de Stad’ genoemd.