In het grensgebied aan de Duitse kant van het Moor|Veenland park is veel van het ontgonnen voormalige hoogveengebied in gebruik als akkerland. De eerste Duitse kolonisten verbouwden vanaf de achttiende eeuw boekweit bovenop het hoogveen. Rond 1870 introduceerden ze die verbouw ook in het Nederlandse grensgebied. Voor de teelt van boekweit op veen werd na het voorjaar de bovenste laag van de grond verbrand, zodat de voedingsstoffen vrijkwamen. Die branden leverden zoveel rookoverlast op, zelfs tot in Holland, dat die teeltwijze in 1925 werd verboden. De verbouw van boekweit was een uitkomst voor arme boeren, je had er geen vee of kapitaal voor nodig. Het gewas is heel temperatuurgevoelig waardoor de opbrengst heel wisselvallig was, de bijnaam voor boekweit is dan ook ‘jammerkoren’.