De Hand van de Beer | Carel Kraayenhof & Marietta Petkova

Twee meesters op hun instrument hebben elkaar gevonden in een autobiografisch getint programma, getiteld De Hand van de Beer. Vanuit bewondering voor elkaars kunstenaarschap en een onmiskenbare klik ontstond het idee voor een gezamenlijke tournee. Het resultaat is een unieke topontmoeting tussen piano en bandoneon.

Met volksmuziek als onderliggend thema vertolken zij werken van o.m. Bach, Schubert, Ginastera en Argentijnse meesters als Piazzolla, Garcia en Soria. De muziek wordt afgewisseld met persoonlijke verhalen, zoals die over beider fascinatie voor de legendarische klassieke pianist Svjatoslav Richter, wiens reuzenhand ooit het kleine kinderhandje van Marietta omvatte en ter ere van wie Carel een poëtisch pianowerk schreef, dat hij later speciaal voor Marietta omdoopte in Ruka na Metchka (Hand van een Beer).

Het is niet de eerste combinatie waar een mens aan denkt, de briljante klassieke Bulgaars Nederlandse pianiste en de Nederlandse tangoheld die ooit wereldfaam verkreeg omdat hij met de noten van Piazzolla’s Adiós Nonino de beroemde traan van Máxima opwekte. Maar Kraayenhof is ook een allround musicus. Iemand die wil laten horen dat de melancholieke ‘trekdoos’ veel meer kan dan zuchten, steunen, schelden en kreunen op het ritme van de tango. Ook Petkova is avontuurlijk genoeg om uit haar comfort zone te stappen.

Uitvoerenden
Carel Kraayenhof was acht jaar oud toen hij begon met klassiek pianospelen. Daarnaast speelde hij graag ragtime. Hij wist al op jonge leeftijd dat muziek zijn grootste passie en inspiratiebron was. Begin jaren ‘80 ontdekte Carel de bandoneon: het geluid ervan raakte hem tot diep in zijn hart. Vanaf de eerste kennismaking wist hij zonder twijfel dat hij bandoneonist wilde worden. Hij leerde zichzelf het complexe instrument bespelen en trad al snel op in drie zelf opgerichte tango-ensembles. In 1987 werd hij door Astor Piazzolla gevraagd om naar New York te komen en als bandoneonsolist in diens Broadway- tangomusical Tango Apasionado te spelen. In 1990 werd hij door Osvaldo Pugliese uitgenodigd om naar Argentinië te komen.

Op 2 februari 2002 maakte zijn carrière een grote sprong voorwaarts. Carel speelde Adiós Nonino op het koninklijk huwelijk van Prins Willem-Alexander en de Argentijnse Máxima Zorreguieta. Meer dan 55 miljoen mensen over de hele wereld volgden de ceremonie. De soundtrack van de bruiloft werd drievoudig platina. In de jaren daarna volgden verschillende prijzen, waaronder in 2003 de Edison People’s Choice Award Classic en in 2005 een officiële onderscheiding van de Argentijnse regering voor zijn inspanningen als ambassadeur voor de tangomuziek. In 2012 werd Carel door Koningin Beatrix benoemd tot Officier van Oranje Nassau.

Carels concerten zijn onverminderd populair. Hij toert met verschillende ensembles over de hele wereld is ook als soloartiest regelmatig te beluisteren.

Marietta Petkova begon haar opleiding aan het muzieklyceum in haar geboorteplaats Roese (Bulgarije) om deze te vervolgen aan het conservatorium van Sofia. Aan de Musikhochschule in Wenen was Paul Badura-Skoda vervolgens haar docent. Na een studiejaar in Canada vestigde Marietta Petkova zich in 1990 in Nederland, voor lessen van Jan Wijn aan het Conservatorium van Amsterdam. Gedurende tien jaar was ook pianist/pedagoog György Sebök een belangrijk mentor.

Sinds ze op tienjarige leeftijd het Nationale Pianoconcours van Bulgarije won, nam de pianiste tal van belangrijke prijzen in ontvangst van concoursen in onder meer Zwitserland, Italië, Oostenrijk en Portugal. In Nederland won ze het Eduard Flipse Internationaal Pianoconcours (ex aequo) en de Yamaha Music Foundation Award. Marietta Petkova geeft voornamelijk solorecitals maar speelt ook graag kamermuziek.

Als solist in concertant repertoire werd ze uitgenodigd door onder meer het Orchestre de ­Chambre de Lausanne, het Concertgebouw Kamerorkest, het Noord Nederlands Orkest, het Kammer­orchester Arcata Stuttgart en het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Het vorige optreden van Marietta Petkova in de Kleine Zaal was een duorecital met violist Vesko Eschkenazy op 26 mei 2019 met ­sonates van Mozart, Beethoven, ­Debussy en Franck.