31 mei t/m 19 juli
Location: AssenFotografie zonder camera: het werk van Wim Bosch begint niet bij het maken van beelden, maar bij beelden die al bestaan.
Vanuit een zelf opgebouwd archief van onder meer kranten- en architectuurbeelden selecteert en herschikt hij fragmenten. Wat overblijft zijn details — een hand, een gebaar, een uitsnede — die zich losmaken van hun oorspronkelijke context en een eigen visuele lading krijgen.
In deze werkwijze botst de behoefte aan structuur en controle met een werkelijkheid die zich daar niet volledig naar laat vormen. De modernistische belofte van een maakbare wereld vertoont barsten — en juist daar ontstaat Bosch’ beeldtaal. Architectuur fungeert
daarbij als referentie: raster, plattegrond en constructie als pogingen om de wereld te ordenen.
Tegelijkertijd verschuiven betekenissen. Wat zichtbaar wordt, gaat gepaard met wat verdwijnt. Oorspronkelijke verhalen lossen op, terwijl nieuwe verbanden zich aandienen. Document en manipulatie raken met elkaar verweven.
Sin…
Fotografie zonder camera: het werk van Wim Bosch begint niet bij het maken van beelden, maar bij beelden die al bestaan.
Vanuit een zelf opgebouwd archief van onder meer kranten- en architectuurbeelden selecteert en herschikt hij fragmenten. Wat overblijft zijn details — een hand, een gebaar, een uitsnede — die zich losmaken van hun oorspronkelijke context en een eigen visuele lading krijgen.
In deze werkwijze botst de behoefte aan structuur en controle met een werkelijkheid die zich daar niet volledig naar laat vormen. De modernistische belofte van een maakbare wereld vertoont barsten — en juist daar ontstaat Bosch’ beeldtaal. Architectuur fungeert
daarbij als referentie: raster, plattegrond en constructie als pogingen om de wereld te ordenen.
Tegelijkertijd verschuiven betekenissen. Wat zichtbaar wordt, gaat gepaard met wat verdwijnt. Oorspronkelijke verhalen lossen op, terwijl nieuwe verbanden zich aandienen. Document en manipulatie raken met elkaar verweven.
Sinds de serie Plaquettes (2022) krijgt dit onderzoek een fysieke vorm. Fotografische fragmenten worden opgenomen in materialen als beton, hout en hars. Het vluchtige beeld wordt geconfronteerd met gewicht, hardheid en duur. Beelden lijken vastgezet, maar blijven verwijzen naar iets veranderlijks.
In HAR/DWARE ontvouwt zich een beeldwereld die tegelijk wordt opgebouwd en ondergraven — waarin fragmenten van de werkelijkheid verschuiven tussen herkenning en vervreemding. Een wereld die de kwetsbaarheid van onze geconstrueerde werkelijkheid blootlegt en uitnodigt tot opnieuw kijken — en blijven kijken.
Op zondag 31 mei om 12.00 uur opent deze tentoonstelling in CAMPIS, kerkstraat 31 te Assen.
Margo Slomp, docent-onderzoeker Frank Mohr Instituut, verzorgt het openingswoord.
Aanmelden is niet nodig en iedereen is van harte welkom!