Je staat op het bruggetje over de Zanddijk. Aan beide kanten een weids uitzicht. Het is een geliefd en drukbezochte plek, waar vaak veel vogelaars te vinden zijn die met kijkers en telescopen speuren naar de vele vogelsoorten. Het Eelderdiep, een van de hoofdstromen van deze omgeving stroomt onder het bruggetje door richting het Peizerdiep en van daar naar de Waddenzee.
Sinds 2012 is de Onlanden behalve natuurgebied ook een waterberging. Bedoeld om een teveel aan water als gevolg van de klimaatverandering tijdelijk op te vangen zodat de stad Groningen niet onder water komt te staan. Dit laatste is in 1998 wel gebeurd en het water stroomde het musuem van de stad Groningen in en langs waterwegen lagen zandzakken om te voorkomen dat de woonwijken er naast zouden overstromen.
Oorspronkelijk …
Je staat op het bruggetje over de Zanddijk. Aan beide kanten een weids uitzicht. Het is een geliefd en drukbezochte plek, waar vaak veel vogelaars te vinden zijn die met kijkers en telescopen speuren naar de vele vogelsoorten. Het Eelderdiep, een van de hoofdstromen van deze omgeving stroomt onder het bruggetje door richting het Peizerdiep en van daar naar de Waddenzee.
Sinds 2012 is de Onlanden behalve natuurgebied ook een waterberging. Bedoeld om een teveel aan water als gevolg van de klimaatverandering tijdelijk op te vangen zodat de stad Groningen niet onder water komt te staan. Dit laatste is in 1998 wel gebeurd en het water stroomde het musuem van de stad Groningen in en langs waterwegen lagen zandzakken om te voorkomen dat de woonwijken er naast zouden overstromen.
Oorspronkelijk waren de landerijen langs de beek weiland. Omdat het van nature een zeer nat gebied is (het ligt op - 1 meter NAP) werd er voornamelijk in de zomermaanden hooi gewonnen. Geleidelijk aan kocht Vereniging Natuurmonumenten deze weilanden op en maakte er natuurgebied van. En dit werd dan in 2012 tevens waterberging. Het waterpeil werd sterk verhoogd zodat alles nog natter werd.
Als je nu om je heen kijkt zie je nergens meer weiland. De open stukken water aan de oostkant van de beek zijn het gevolg van afkalving van de slappe veengrond als gevolg van sterke stormen. Het is er niet diep en daardoor een Eldorado voor ganzen, eenden en reigers. Aan de westkant van de beek is vooral riet en ruigte te zien. En sinds enige jaren de ontwikkeling van bos. Dit zijn wilgen, een boomsoort die goed natte omstandigheden kan verdragen. In de ecologie heten deze ontwikkelingen successie: een proces van elkaar opvolgende natuurlijke situaties waarbij uiteindelijk alles bos wordt. Door dit proces zal de vogelbevolking hier weer van samenstelling veranderen. Toen het weiland was waren er veel weidevogels als kievit, tureluur, grutto, wulp en scholekster. Nu het rietland is zijn er vooral rietvogels, zoals rietgors, rietzanger, kleine karekiet, blauwborst en snor. Ook de roerdomp en de bruine kiekendief broeden in het riet.