In 1771 hadden Gerdt Beckel, Joan Greten, Heinrich Röckers en Wessel Beckel uit het kerspel Hesepe de eerste aanvraag ingediend voor de toekenning van een huisplaats en een stuk land in de ‘wüsten Gründen’ in de Twist. Maar omdat het grensverloop op dat moment nog onduidelijk was, werd de aanvraag terzijde gelegd. In maart 1780 dienden ze opnieuw een aanvraag in bij de landsheer, de vorstbisschop te Münster. Het lijkt erop dat Gerdt Beckel – die ook Eilers of Püntgerdt werd genoemd – zich al in 1781 in de Twist had gevestigd: ‘Aan de rand van het heidegebied tussen Fullen en Rühle bouwde een verstoten landarbeider, Herm Eilers (het bleek om Gerdt Beckel te gaan), een plaggenhut in de hoop hier onopgemerkt een vredige schuilplaats te vinden.’ Maar de bu…
In 1771 hadden Gerdt Beckel, Joan Greten, Heinrich Röckers en Wessel Beckel uit het kerspel Hesepe de eerste aanvraag ingediend voor de toekenning van een huisplaats en een stuk land in de ‘wüsten Gründen’ in de Twist. Maar omdat het grensverloop op dat moment nog onduidelijk was, werd de aanvraag terzijde gelegd. In maart 1780 dienden ze opnieuw een aanvraag in bij de landsheer, de vorstbisschop te Münster. Het lijkt erop dat Gerdt Beckel – die ook Eilers of Püntgerdt werd genoemd – zich al in 1781 in de Twist had gevestigd: ‘Aan de rand van het heidegebied tussen Fullen en Rühle bouwde een verstoten landarbeider, Herm Eilers (het bleek om Gerdt Beckel te gaan), een plaggenhut in de hoop hier onopgemerkt een vredige schuilplaats te vinden.’ Maar de buren haalden zijn hut neer en verdreven hem. Gerdt Beckel week uit naar een plek die uren verderop lag en bouwde daar een hut: ‘De voortvluchtige ontsnapte uit het vijandige grensgebied en trok diep de woestenij in. Op het betwiste grensgebied tussen Münster en Nederland – Twist genaamd – was hij ervan overtuigd dat hij een aarden hut zou kunnen bouwen. Daar zou de hoogte van het grasland hem beschermen tegen het water en de afstand van enkele uren tot de onverdraagzame buren.’
In het voorjaar van 1784 dienden Gerd Bekel, Wessel Bekel, Gerd Heinrich Bekel, Johan Heinrich Greten, Henrich Töben en Henrich Schroers opnieuw een verzoek in bij de keurvorst. In 1784 besloot de Geheime Raad van de vorstbisschop van Münster dat de Hesepertwist gekoloniseerd kon worden. In de loop van juli 1784 vond de officiële toewijzing plaats aan de eerste zeven kolonisten. In september 1784 werd de oorkonde opgesteld, waarin ‘Gerhard Bekel oder Eilers’ als eerste van de Heuerleute uit de Twist werd genoemd.