Wandeltocht
19,3 km
Het Moor|Veenlandpad voert je in acht etappes door het grensland van Drenthe en Duitsland, langs de sporen van het vroegere Bourtangermoeras. Door veendorpen, bossen, heide en hoogveen ontdek je bijzondere natuur én de verhalen van de mensen die hier hun bestaan opbouwden. Een tocht door stil, ruig en verrassend onbekend grensland.
De derde etappe van het Moor|Veenlandpad start in Weiteveen, op de drempel van het ongetemde Bargerveen. Hier wandel je tussen donkere veenplassen, wollegras, heide en berken door een landschap dat laat zien hoe het grensgebied er ooit uitzag. Onderweg passeer je de sporen van turfstekers, stropers en kleine boeren. Hier voelt de bewoonde wereld even heel ver weg.
Aan de rand van Weiteveen staat de smalspoorlocomotief Diema met enkele lorries voorgoed geparkeerd in het gras. De vroegere rails zijn geruimd. Een kleine vierhonderd meter naar het noorden liep De Linie.
Er is de afgelopen jaren heel wat werk verzet om het Bargerveen in oude glorie te herstellen en de voortschrijdende verdroging van het hoogveenmoeras een halt toe te roepen. Een belangrijk element in het natuurherstel is de begrazing door kudden schapen.
Over de natuurrijkdom van het Amsterdamsche Veld dat deel uitmaakt van het Bargerveen kan alleen in superlatieven worden gesproken. In een van de grootste hoogveenrestanten van Nederland zijn meer dan driehonderd soorten vogels ontdekt, waarvan er jaarlijks 100 tot 120 in het gebied broeden.
Verspreid tussen de hoogveenrestanten liggen de vroegere woonsteden. Tussen 1910 en 1958 woonden er vele tientallen gezinnen in schamele behuizingen op het veen. Vaak hielden ze wat schapen en geiten en verbouwden boekweit op het veen.
Kunstwerk Stele van de Duitse kunstenaar Ulrich Rückriem markeert het einde van de vervening in 1992. Norit stopte in dat jaar met de turfwinning en kocht om de overdracht van het hoogveen aan Staatsbosbeheer luister bij te zetten het granieten kunstwerk aan.
Het Meerstalblok is een nog levend hoogveengebied waar het veenmos nog altijd voor aangroei van veen zorgt. Over het talud van de Linie, de oude smalspoorlijn vanaf Erica naar Schöninghsdorf, loopt het wandelpad tussen de veenmeren door.
In een poging een einde te maken aan de smokkel van goederen spraken de Nederlandse en Pruisische regering in 1901 af de grens door het Bourtangermoeras beter te markeren. Het bleek niet zo makkelijk om de palen in het drassige veen te zetten, daarom werden ze voorzien van een bakstenen fundering.
Aan de rand van Weiteveen staat de smalspoorlocomotief Diema met enkele lorries voorgoed geparkeerd in het gras. De vroegere rails zijn geruimd. Een kleine vierhonderd meter naar het noorden liep De Linie.
Er is de afgelopen jaren heel wat werk verzet om het Bargerveen in oude glorie te herstellen en de voortschrijdende verdroging van het hoogveenmoeras een halt toe te roepen. Een belangrijk element in het natuurherstel is de begrazing door kudden schapen.
Over de natuurrijkdom van het Amsterdamsche Veld dat deel uitmaakt van het Bargerveen kan alleen in superlatieven worden gesproken. In een van de grootste hoogveenrestanten van Nederland zijn meer dan driehonderd soorten vogels ontdekt, waarvan er jaarlijks 100 tot 120 in het gebied broeden.
Verspreid tussen de hoogveenrestanten liggen de vroegere woonsteden. Tussen 1910 en 1958 woonden er vele tientallen gezinnen in schamele behuizingen op het veen. Vaak hielden ze wat schapen en geiten en verbouwden boekweit op het veen.
Het Meerstalblok is een nog levend hoogveengebied waar het veenmos nog altijd voor aangroei van veen zorgt. Over het talud van de Linie, de oude smalspoorlijn vanaf Erica naar Schöninghsdorf, loopt het wandelpad tussen de veenmeren door.
In een poging een einde te maken aan de smokkel van goederen spraken de Nederlandse en Pruisische regering in 1901 af de grens door het Bourtangermoeras beter te markeren. Het bleek niet zo makkelijk om de palen in het drassige veen te zetten, daarom werden ze voorzien van een bakstenen fundering.