Ruim dertig jaar na de start van de kolonie Hebelermeer kreeg de nederzetting een eigen molen. De windmolen verrees op een hoger gelegen plek en stond op een veenpakket van 3,5 meter dikte. De eerste 75 jaar was er genoeg wind om te malen, daarna waren de eikenbomen in de dorpskern zo hoog dat zij de wind wegnamen. De wieken werden vervolgens aangedreven door een stoommachine. Na 1952 is de molen afgebroken. In 1988 bij het tweehonderdjarig bestaan is er een replica in een schaal van 1:2 gebouwd. Zo kreeg het jarige dorp haar molen weer terug.