Ga naar de homepage
Ga naar de homepage
Stadswandeling
2,7 km
In deze 'Taalsafari Meppel' ontdek je via een stadswandeling langs Meppeler gebouwen en monumenten de achtergronden van verschillende Drentse en Meppeler spreekwoorden en zegswijzen. Zo hoor je bijvoorbeeld waar de uitdrukkingen: “Gao naor Möppelt en laat oen kop keren”, “Naor de Gallemiezen gaon” en “Een pik an de lip” vandaan komen.
Veel zegswijzen zijn ontleend aan zaken, die je vaak alleen nog maar in musea kunt bekijken. Deze stadswandeling laat zien dat je ze ook gewoon nog in het straatbeeld kunt tegenkomen.
Deze stadswandeling is tot stand gekomen met subsidies van de provincie Drenthe en Stichting Zwolle Stad aan het Water.
Gao naor Möppelt om oen kop te keren
Gao naor Möppelt om oen kop te keren
Treinen vanuit het westen of zuiden moesten vroeger in Meppel stoppen omdat het spoor daar ophield of van richting veranderde. De locomotief moest daar worden los gekoppeld en gekeerd (gedraaid) om weer tijdig te kunnen vertrekken.
Over de betekenis van deze zegswijze bestaan meerdere opvattingen. Volgens sommigen werd deze uitdrukking gegeven aan iemand, die maar bleef vragen “Wat zal ik nu eens gaan doen”.
Volgens anderen was het een verwensing en betekende deze zegswijze “Maak dat je weg komt en ga iets nuttigs doen”. Volgens taalkundigen betekent deze uitdrukking letterlijk dat je na een lange reis weer wordt teruggestuurd. In de zegswijze staat Meppel voor een verre bestemming. Een laatste verklaring
is dat deze spreuk werd gebruikt bij mensen die een pokdalig gezicht hadden. Bij deze verklaring is het echter onduidelijk wat Meppel hiermee te maken heeft. Het station van Meppel werd geopend op 1 mei 1867.
Dankzij de gunstige ligging groeide Meppel uit tot een belangrijk knooppunt in Noord Nederland. In 1870 kwam daar de verbinding naar Groningen bij.
Mit een zulvern beitel breek ie iezern deuren
Mit een zulvern beitel breek ie iezern deuren
Deze zegswijze betekent dat je met geld een hoop kunt bereiken. Historisch gezien was dit gebouw oorspronkelijk het gerenommeerde hotel Neuf. Later kreeg het de naam van La Porte en tegenwoordig heet het bistrobar het Leeuwtje. Het gebouw dateert uit het begin van de twintigste eeuw en is daarmee al ruim 110 jaar een opvallende verschijning in de stationsomgeving.
De voordeur van het pand is bijzonder vanwege de rijke Jugendstil versiering en het fraaie glas-in-lood venster. Oorspronkelijk diende het pand als hotel voor reizigers die per trein arriveerden en vertrokken.
